Fundamentos del idioma español | Podstawy języka hiszpańskiego.
Sekcja zawiera szczegółowe i bardziej ustrukturyzowane informacje.
b – na początku wyrazu, oraz po m i n czytamy jak w języku polskim. Przykład: bien – bien (dobrze) W pozostałych przypadkach (b = v) brzmienie tej litery przypomina polskie w w polączeniu z b. Przykład: La Habana = la awana. Habitacíon = abitasjon. Pokój.
c - przed a, o, u – jak: k. Przykład: cama – kama, (łóżko), Córdoba – kordowa, cuándo (kiedy). W innym wypadku wymowa jest zbliżona do angielskiego „th” To tak jakby polskie niewyraźne s. Przykład: gracias – grasjas (dziękuję), cielo – ssielo (niebo) Jednak najlepiej będzie jak wymówisz jak angielskie „th” np. thank you. Mam nadzieję że coś rozumiesz z tego ;>
ch – jak zmiękczone polskie cz Przykład: chica – czika (dziewczynka) Trochę nawet jak: ci.
d - Przeważnie jak polskie d, jednak w środku wyrazu jest słabsze niż polskie d, a na końcu zanika. (w niektórych regionach Hiszpanii). Przykład: Perdón – perdon (przepraszam) Pared = pare (ściana).
f – jak polskie f.
g - Przed a, o, u – jak: g. Przykład: gato – gato, guapa – głapa (ładna). W pozostałych przypadkach wymawiamy jak polskie h. Przykład: gente – hente (ludzie).