Czy to klub czy sekta radykalistów?

MARGARITA NA SOBOTĘ | FC Barcelona – czy to jeszcze klub czy już sekta separatystów? Od kiedy Robert Lewandowski zmienił klubowe barwy, dało się usłyszeć z wielu ust radość, a nawet euforię, bo Barcelona wciąż kojarzy się Polakom, z tym co miasto i sam klub ma już zdecydowanie za sobą – czyli z okresem świetności.

Jeśli przez ostatnie miesiące wspominano w mediach o Barcelonie to raczej w kontekście śledztwa, które wykazało wzmożone kontakty między władzami Barcelony a wpływowymi ludźmi Kremla.

Zacznijmy jednak od początku i wyjaśnienia tajemniczych słów, które niemal zawsze pojawiają się obok nazwy klubu: «Més que un club» czyli „więcej niż klub”. Nie pierwszy raz myli się polska Wikipedia tłumacząc to hasło jakimiś odwołaniami do kampanii reklamowej. 

FC Barcelona w rzeczywistości jest nie tylko klubem, ale też wehikułem, za pomocą którego agresywny, skrajnie lewicowy nacjonalizm kataloński usiłuje wywalczyć swoje odrębne miejsce na mapie Hiszpanii.

Gdybyśmy musieli wytłumaczyć rodakom najkrócej i najbardziej obrazowo sposób w jaki Barcelona, a za nią Katalonia wybija się na niepodległość, użylibyśmy następującego porównania:

Dlaczego warto uczyć się języka hiszpańskiego

Zapytasz, dlaczego warto uczyć się języka hiszpańskiego w szkole? Odpowiedź jest prosta. 

Obecnie szacuje się, że ponad pół miliarda ludzi posługuje się tym językiem, jako językiem ojczystym.  Na ten imponujący wynik składa się nie tylko ludność samej Hiszpanii, ale oczywiście i wielu krajów Ameryki Północnej i Południowej.  Do których zaliczamy między innymi: Meksyk, Kostaryka, Kuba, Kolumbia, Argentyna, Chile, Paragwaj, Urugwaj, Boliwia czy Ekwador. Popularność języka hiszpańskiego stale wzrasta.

Ponad 500 milionów ludzi (jako język ojczysty) w 20 krajach posługuje się właśnie tym językiem – jest on w pierwszej trójce najpopularniejszych języków świata! Uczących się języka hiszpańskiego jest 100–150 milionów, a ogółem mówiących na świecie jest ponad 650 milionów. 

Uchwalona 27 grudnia 1978 (znowelizowana 27 sierpnia 1992) Konstytucja Hiszpanii stanowi, że kastylijski jest hiszpańskim urzędowym językiem państwa. Wszyscy Hiszpanie mają obowiązek go znać i prawo nim się posługiwać (art. 3 ust. 1 Konstytucji Hiszpanii). 

Niemniej pozostałe języki regionalne Hiszpanii są również językami urzędowymi w odpowiednich wspólnotach autonomicznych (regionach), zgodnie z ich statutami (art. 3 ust. 2 Konstytucji Hiszpanii). 

Nauka hiszpańskiego od podstaw jest przyjemna, a gramatyka na poziomie podstawowym nie jest bardzo skomplikowana. Hiszpański to też oficjalny język ONZ, UE, Organizacji Państw Amerykańskich oraz Unii Narodów Południowoamerykańskich.