Ser, estar o haber?

Czy wiesz, że w języku hiszpańskim mamy trzy odpowiedniki czasownika „być”? Dokładnie są to czasowniki: ser i estar oraz.. haber. Jednak, gdy poznamy użycie tych czasowników, dochodzimy do wniosku, że ma to sens. W tym artykule poznamy zastosowanie haber, ser i estar dzięki czemu już nigdy nie będziemy mieć problemu, który użyć w danej sytuacji. Ser, estar o haber (hay)? Który hiszpański czasownik ,,być" wybrać?

Czasownik ser 

Czasownik ser jest używany m.in. do wyrażania cech stałych, opisywania tożsamości, pochodzenia, określania czasu, podawania daty. Poznajmy jego odmianę w czasie teraźniejszym:

odmiana hiszpański → odmiana tłumaczenie → przykład zdania → tłumaczenie zdania

Najważniejsze zasady gramatyki hiszpańskiej

Podstawowe zasady gramatyki języka hiszpańskiego

Język hiszpański jest językiem bogatym i zróżnicowanym, ale jego gramatyka opiera się na kilku kluczowych zasadach. 

Hiszpański jest również jednym z najbardziej popularnych języków na świecie. Jest językiem oficjalnym w 21 krajach i jest drugim językiem, którym posługuje się najwięcej ludzi na świecie. Ze względu na swoją popularność i użyteczność, wielu ludzi decyduje się na naukę hiszpańskiego, ale jakie są najważniejsze zasady gramatyki hiszpańskiej? 

Por y Para

POR

Przyczyna/Motywacja/Powód:

No he venido por el mal tiempo. - Nie przyszedłem z powodu złej pogody.

Konkretne miejsce:

Lo cogió por el cuello - Chwycił go za szyję

Caminó por el sendero. -  Szedł ścieżką.

Nieokreślona lokalizacja:

¿Hay una farmacia por aquí? (espacio) - Czy jest tutaj gdzieś apteka? (przestrzeń)

Vino a casa por Navidad. (tiempo) - Przyjechał do domu na Boże Narodzenie. (czas)

Odwrócony wykrzyknik w hiszpańskim

Czy wiesz, co oznacza odwrócony wykrzyknik w hiszpańskim?  🤔 Hiszpański to język pełen energii i ekspresji. Zdania mogą być długie, skomplikowane, a czasami wymagają od nas chwili zastanowienia, żeby dobrze zrozumieć, o co chodzi.

To właśnie z tego powodu w XVIII wieku Królewska Akademia Języka Hiszpańskiego (RAE) postanowiła wprowadzić odwrócone znaki zapytania i wykrzykniki. Wszystko po to aby pomóc czytelnikom od samego początku zrozumieć, czy zdanie jest pytaniem, czy emocjonalnym wykrzyknieniem. 

Pierwszy raz ich użycie zostało zaproponowane w 1754 roku w "Ortografía de la lengua castellana". Początkowo były one zalecane jedynie w długich zdaniach. W 1870 roku stały się obowiązkowe we wszystkich zdaniach pytających i wykrzyknikowych. 

Los artículos | rodzajniki hiszpańskie

Rodzajniki to te małe części mowy, które pojawiają się tuż przed rzeczownikami i informują nas o rodzaju i liczbie rzeczownika. W języku hiszpańskim każdy rzeczownik przybiera rodzaj męski lub żeński. Oprócz rodzaju będziemy musieli zdecydować o tym, czy użyć rodzajnika określonego, czy nieokreślonego. 

→ Rodzajnik określony el, la, los, las, występują przed rzeczownikami oznaczającymi osobę, jakieś pojęcie lub przedmiot znany osobie mówiącej oraz rozmówcy, który określa daną sytuację lub kontekst.

→ Rodzajnik nieokreślony un, una, unos, unas stosowany jest natomiast do określenia pojęć, o których wspominamy po raz pierwszy lub kiedy chodzi o dowolną, bliżej nieokreśloną osobę lub rzecz.

Jak stwierdzić, czy rzeczownik ma rodzaj męski, czy żeński?

Przed rzeczownikami rodzaju męskiego stoi rodzajnik określony el lub nieokreślony un, a w liczbie mnogiej rodzajnik określony to los y nieokreślony to unos.

el → un chico   (ten → jakiś chłopiec)

los → unos chicos  (ci → jacyś chłopcy)

Natomiast przed rzeczownikami rodzaju żeńskiego stoi rodzajnik określony la lub nieokreślony una, a w liczbie mnogiej rodzajnik określony to las y nieokreślony to unas.

la → una chica  ( ta → jakaś dziewczynka)

las → unas chicas ( te → jakieś dziewczynki)

Angielski, niemiecki czy hiszpański?

Która wymowa jest uznawana za łatwiejszą: angielska, niemiecka czy hiszpańska? 

To, która wymowa (angielska w języku angielskim czy niemiecka w języku niemieckim, czy hiszpańska) jest uznawana za łatwiejszą, zależy od punktu widzenia i języka ojczystego osoby uczącej się. Jednak można wskazać ogólne cechy, które wpływają na trudność wymowy w obu językach: