Los arabismos | arabizmy

Los arabismos czyli słowa pochodzenia arabskiego w języku hiszpańskim. Ślady językowe panowania arabskiego na Półwyspie Iberyjskim.

Język ciągle się zmienia, tak jak społeczności, które się nim posługują. Zmian dokonują w nim – świadomie lub nie – sami użytkownicy języka, którzy w poszukiwaniu określeń na nowe elementy rzeczywistości tworzą nowe słowa lub „ulegają wpływom” i zapożyczają je z innych języków, szczególnie z tych, z którymi mają intensywne kontakty lub które w danej dziedzinie dominują.

Podobny proces dokonał się w języku hiszpańskim, który podczas panowania Arabów na Półwyspie Iberyjskim (XIII-XV w.), zapożyczył kilka tysięcy słów. Łatwo je rozpoznać po zaczerpniętym z języka arabskiego rodzajniku „al-”, który stał się ich integralną częścią. Nie bez znaczenia jest fakt, że większość tych słów jest ze sobą powiązana znaczeniowo. Wiele z nich należy do następujących dziedzin:

Porqué | porque | por qué | por que

Porqué / porque / por qué / por que :

👉 porqué

Jest rzeczownikiem rodzaju męskiego, synonimem wyrazów takich jak causa czy motivo a więc powód/motyw: No entiendo el porqué de tu silencio. | Nie rozumiem powodu dla którego jesteś cichy (milczysz).

👉 por qué

Por qué zastosujemy w pytaniach gdy chcemy znać przyczynę czegoś: ¿Por qué no viniste a la clase de ayer? | Dlaczego nie przyszłaś na wczorajsze zajęcia?

👉 porque

Za pomocą porque wyjaśniamy powód. Porque to ponieważNo fui a la clase porque no tenía tiempo. | Nie poszłam na zajęcia bo nie miałam czasu.

👉 por que

Por que pisane oddzielnie i bez akcentów jest stosowane w zdaniach względnych, w tym przypadku jednak często por i que są rozdzielone rodzajnikiem określonym (el/la/los/las): Esta es la razón por que/por la que no vino a la clase. | To jest powód dla którego nie przyszła na zajęcia.

Me gusta | mnie podoba się

“ME GUSTA” - CZASOWNIK “GUSTAR” – ODMIANA I ZNACZENIE

¿No te gusto? - Nie podobam się tobie? Nie lubisz mnie? 
Sí, me gustas.  - Tak, lubię cię.
No, no me gustas.  - Nie, nie lubię cię.
_____________________________________________________

(yo) te gusto - (ja) się tobie podobam, (ja) tobie się podobam.

(yo) le gusto(ja) się jej /jemu podobam, (ja) jej /jemu się podobam.

(tú) me gustas(ty) się mi podobasz, (ty) mnie się podobasz.

(él / ella) me gusta(on / ona) mi się podoba, (on / ona) mnie się podoba.

(nosotros) le gustamos (my) się jej podobamy, (my) jej / jemu się podobamy.

(vosotros) me gustáis(wy) się mnie podobacie,  (wy)  mnie się podobacie.

(vosotros) le gustáis (wy) się jej / jemu podobacie, (wy) jej / jemu się podobacie.

(ellos) me gustan (oni) mi się podobają, (oni) mnie się podobają.


A mí me gustas - podobasz mi się (ty)

A ti te gusta - podoba ci się (to)

¿A usted le gusta mi camisa blanca? - panu /pani podoba się moja biała koszula?

A él le gusta gusta la música. - jemu podoba się muzyka.

A ella  le gusta la música  - jej podoba się muzyka. 

A ella - żeby było wiadomo o kogo chodzi, czyli jej. 

Le - zaimek osobowy dopełnienia dalszego: jej / jemu. 

Sagrado y Divino Masculino

~ Sagrado y Divino Masculino. ~ 

Querido y amado hombre, hermano.
Cuánto daño 
Se te ha hecho 
Círculos de Hombres. 
Cuando ellos hacen Circular su Energía vencen grandes Batallas, se abrazan y contienen  en viajes profundos. 
Ahora Veo a mis hermanos Hombres 
cómo entes Bellos, Sensibles, Mágicos, Sagrados, también Vulnerables en obsoletos sistemas... 
Cómo se tiene que transgredir 
a un ser vivo para obligarlo 
a No Sentir? 
Cómo en la historia han  sido utilizados 
y atropellados  también para fines 
políticos e intereses que benefician minorias, arrancándolos de sus familias, 
en horas laborales inhumanas 
e incluso sus sangrientas muertes?  
Cómo la presión social 
les ha obligado a ser un estereotipo 
que niega sus naturalezas?
Cómo sus derechos humanos 
han sido también pisoteados 
a través del tiempo 
y el espacio ? 
Como se les ha castrado?....
Humanos derechos para todos (as). 
Se ha llegado la hora de reinventarnos como sociedad. 
Cómo mujer me permito ver, 
abrazar y recibir a este lado hermano 
y humano del corazón del hombre, 
comprender su historia 
de género y entonces, 
solo entonces 
mi actos, 
mi sentimientos, 
mis pensamientos y toda mi fuerza levantarán la voz por la EQUIDAD 
entre  mi humana raza.
Por un mundo 
más hermano y humano

- Zazil Hernández.~


El Sagrado Masculino.

"Diálogos atípicos relacionados con la política."

PURI SUEÑA  CON TUSCO

PURI: Hola, ¿cómo te llamas?
DONALDO: Me llamo Donaldo Tusco, ¿y tú?
PURI: Yo me llamo Purificación y soy polaca, ¿y tú, eres ruso?
DONALDO: No, yo soy polaco. Soy presidente del Gobierno de Polonia.
PURI: Yo soy costurera. ¿Eres de izquierda o de derecha?
DONALDO: Soy de centro-derecha, ¿y tú, eres derechista?
PURI: Sí, yo soy una católica ortodoxa, pero tú hablas muy bien
español.
DONALDO: Solo en tu sueño, mujer. Normalmente hablo solo polaco
y alemán.
PURI: Ah, vale. Mucho gusto, Donaldo Tusco.
DONALDO: Encantado, doña Purificación. Adiós.

"PURI ŚNI / MARZY o Tusku". |  Tłumaczenie:

PURI: Cześć, jak się nazywasz?
DONALDO: Nazywam się Donaldo Tusco, a ty?
PURI: Ja nazywam się Purificación i jestem Polką, a ty, jesteś Rosjaninem?
DONALDO: Nie, jestem Polakiem. Jestem prezydentem rządu Polski.
PURI: Ja jestem krawcową. Jesteś z lewej czy z prawej strony polityki?
DONALDO: Jestem centroprawicowy, a ty, jesteś prawicowa?
PURI: Tak, jestem ortodoksyjną katoliczką, ale mówisz bardzo dobrze po hiszpańsku.
DONALDO: Tylko w twoim śnie, kobieto. Zazwyczaj mówię tylko po polsku i niemiecku.
PURI: Ach, rozumiem. Miło mi, Donaldo Tusco.
DONALDO: Mi również, pani Purificación. Do widzenia.

Hiszpański na ulicy

Hiszpański na ulicy, w windzie i… przy rozporku 😅

Każdy, kto uczy się języka obcego, prędzej czy później trafia na sytuacje życia codziennego, w których podręcznik milczy, a życie krzyczy.
A właściwie… ktoś krzyczy:

– Ej, stary… masz rozpięty rozporek!

Takie momenty to test prawdziwej znajomości języka. Zapraszam Cię dziś na mini-lekcję hiszpańskiego z przykładami z życia, w wersji angielski – polski – hiszpański.

Palabrotas | przekleństwa

Przekleństwa, czyli temat, który wzbudza emocje u każdego z nas i w niemal każdym języku, a ponieważ są to doznania niekoniecznie pozytywne, uprzedzam wszystkich nieletnich, że jest to wpis tylko dla pełnoletnich i że bez zgody rodziców czy opiekunów nie powinny czytać tej lekcji, gdyż tekst w niej zawiera, że tak powiem brzydkie słowa i zwroty. 

W przypadku osób pełnoletnich lecz nadwrażliwych z brakiem dystansu do życia, proszę pamiętać, że czytacie na własną odpowiedzialność zamieszczone tutaj treści drażniące wasz światopogląd.

Nie ukrywajmy, przekleństwa to dość znaczna część każdego języka potocznego, także w języku hiszpańskim, a trzeba wiedzieć, że Hiszpanie w różnych dyskusjach często używają  palabrotas, w szczególności młodzi. 

W Hiszpanii społeczne przyzwolenie na tzw. brzydkie słowa jest całkiem spore. I czy chcemy czy nie, powinniśmy znać, a nawet poznać przynajmniej te najbardziej popularne, oczywiście jeżeli chcemy perfekcyjnie władać tym językiem, rozumieć użytkowników języka hiszpańskiego i móc się pochwalić wiedzą z języka potocznego.

Ostatecznie, przekleństwa to część każdego żywego języka i dość ciekawe zjawisko samo w sobie. W prostym wyrażeniu nie tylko upakowane jest dosadne znaczenie, ale i ogromny ładunek emocjonalny. 

Ciekawym zbiegiem okoliczności przekleństwa są jednymi z częściej wyszukiwanych słów w internecie i to nawet przez bardzo początkujących uczniów, co wcale nie jest złym posunięciem. 

Zawsze warto wiedzieć będąc w jakiejś sytuacji życiowej, czy ktoś nas właśnie w niewybredny sposób nie obraża. Znajomość tego zakresu słownictwa pozwala nam również rozumieć filmy i programy hiszpańskojęzyczne, język potoczny.   

Jednak pamiętajmy. Przekleństw w języku obcym warto jednak używać z rozsądkiem, nie tylko dlatego, aby nie wyjść na niekulturalną istotę, lecz ponieważ jako obcokrajowcy nie do końca zdajemy sobie sprawę z wagi niektórych słów, zwłaszcza tych, które na pozór brzmią całkiem niewinnie.

Niektóre przekleństwa, wyzwiska i zwroty w języku hiszpański są jednocześnie i osobliwe i fantazyjne, inne natomiast dosadne, brzydkie czy wulgarne, a są też i  światopoglądowo drażniące  (szczególnie po przetłumaczeniu), dlatego też słowo (a raczej jego moc), któremu poświęcam dzisiejszy wpis nie przestaje mnie zaskakiwać biorąc pod uwagę hiszpańska lista niekulturalnych wyrażeń jest dość duża.

Przekleństwa po hiszpańsku i inne wulgarne zwroty obrażające twój światopogląd. Ostrzegam! W tym poście będzie wulgarnie, a nawet bardzo, i nic nie pozostawiam Twojej wyobraźni. Skoro jednak to czytasz, to pewnie tego właśnie się spodziewasz.

W tym poście zapoznasz się z najpopularniejszymi przekleństwami używanymi w Hiszpanii i krajach obszaru języka hiszpańskiego, ponieważ język wulgaryzmów w każdym z tych krajów, w którym język hiszpański jest urzędowym, to osobna historia. Takim przykładem może być niewinne słowo coger (wziąć). Niewinne w Hiszpanii, bo w Meksyku znaczy to samo co hiszpańskie follar. A co znaczy follar? Zapraszam do lektury!

Las preposiciones | przyimki

📎 W niniejszym poście tematem będą przyimki hiszpańskie czyli część mowy, która niejednej osobie spędza sen z powiek, szczególnie na początkowych etapach. 

Preposiciónes ✏ przyimki. W języku hiszpańskim nie istnieje odmiana przez przypadki i w związku z tym przyimki występują tu o wiele częściej niż w języku polskim, ponieważ ich użycie zastępuje tę odmianę. Oprócz przyimków prostych (a, de, con, itd.) w hiszpańskim występują też przyimki złożone (debajo de, antes de, itd.). Poniżej zostało omówione użycie najważniejszych przyimków prostych.

Jest to temat dość trudny ponieważ nauka hiszpańskiego oraz przyimków hiszpańskich w nim występujących wymaga wiele samozaparcia. Spowodowane jest to ich ilością, która może być na początku lekko przytłaczająca. Ponadto nie występują one same i przez to ich znaczenie jest inne w zależności od kontekstu użycia.

Niektórzy pamiętają jeszcze z lekcji języka polskiego w szkole podstawowej, że przyimki to nieodmienne i niesamodzielne części mowy, które łączą się z innymi wyrazami i nadają mu inny sens. Poważnie być może to wszystko brzmi ale tak naprawdę nie jest to trudne do zrozumienia kiedy widzimy nasze przyimki w konkretnych przykładach w zdaniu.

Przyimki wyrażają związek danego miejsca, czasu lub pewnej okoliczności, które zachodzą pomiędzy osobami lub rzeczami.

W języku hiszpańskim wyróżniamy przyimki proste, czyli takie, które składają się tylko z jednego wyrazu, oraz tzw. wyrażenia przyimkowe, które posiadają więcej wyrazów. 

✏ Hiszpańskie przyimki – porównanie por i para. Por i para to przyimki, które sprawiają najwięcej problemów osobom, które rozpoczynają naukę języka hiszpańskiego. Kiedy należy je stosować? Jak je odróżnić i nie popełniać błędów? Ten post postara się w prosty sposób opisać ich użycie.

Zajmiemy się na początek przyimkiem por i para, które chociaż są podobne, to ich użycie w języku hiszpańskim jest zupełnie inne.

Vivir juntos

Yo puedo ofrecerte
un país que se llama España
Y te lo digo con el corazón
No me llames facha 

Si estás cansado del coletas
o del Presidente.
Eso también me pasa a mi,
no somos tan diferentes 

España es diversa, 
Y esa nuestra grandeza.
Pero a algunos lo de su “identitat”
Se les sube a la cabeza... 

Yo no quiero poner más fronteras
Porque unidos nadie nos supera
Y no dejes que te manipulen
Son mil cosas más las que nos unen 

Para que quieres rota mi España 
Con lo que molan Rota y sus playas
Y no es poco lo que yo te ofrezco:
Vivir juntos
Y no en diferentes mundos 

Sería mentira decir que ahora mismo
Podríamos borrar y comenzar de nuevo
Es mucho daño el que nos hemos hecho
Pero el tiempo hará que nos reconciliemos 

Y yo que tú no los veneraría
Pues sólo velan por sus intereses
Te roban y malgastan tu dinero
No es la Cataluña que tu te mereces

 (Estribillo) 

Vivamos juntos
Juntos, juntos, juntos 

España es diversa, 
Y esa nuestra grandeza.
Pero a algunos lo de su “identitat”
Se les sube a la cabeza...

 (Estribillo) FRAGMENTOS DE ROTA (CÁDIZ)

Mi Querida España

España  |  Texto completo. Aquí te dejamos el texto completo firmado por Javier González García:

"España no es sólo un trozo de tierra o los colores de una bandera. España es mi familia, mis padres que sudaron sangre y lágrimas por mí, su trabajo, sus esfuerzos. Mis antepasados que lucharon por dejarnos una España mejor, mis abuelos y sus abuelos. Mis amigos, mis hermanos, el barrio en el que nací, el parque donde me tomé la primera cerveza o donde me tomé mi primer cubata.

España, es esa sonrisa pícara, esos ojos verdes o negros, ese vacile y esa salsa marca de la casa que sólo tenéis vosotras. La alegría, la felicidad, la simpatía, la chulería madrileña, la gracia andaluza, los cojones del norte… España son los Pirineos nevados, el Valle de Arán, la ciudad Condal, Barcelona al mar.

España es el Atlántico de Galicia, un atardecer en finisterre, esa ‘musiquiña’ de una gallega poniéndote un blanco en frente del mar. España es un pincho y un paseo por San Sebastián. Es los campos de Castilla, la tierra que vio nacer nuestro idioma con el que ahora te pinto, querida patria. Castilla es la tierra del Cid Campeador, de las aventuras más leídas en el mundo entero, de hidalgos y molinos. Es esa tierra de cuyo nombre me quiero acordar. Es la tierra donde nacían los dioses de antaño, Extremadura, Pizarro, Cortés… España son las calas azul cristalino del Levante, de Valencia, de Murcia. El mar que baña las preciosas playas andaluzas.

España es la tortilla de patata poco cuajada

La cerveza en el chiringo frente al mar, el verde en Vizcaya, el plátano canario. España es la Alhambra, la Giralda, la Almudena, la Gran Vía, las Catedrales de Santiago y de Burgos y de Córdoba, la Sagrada Familia, la Torre del Oro, el acueducto de Segovia, las ruinas romanas de Cartagena, la muralla de Ávila, las Hoces del río Duratón, el Ebro y el Tajo. La guitarra, el flamenco, la buena poesía, Quevedo, Góngora, Unamuno, Dalí, Picasso.

España es la tortilla de patata poco cuajada, la paella del Levante con poco guiso, el cocido madrileño, los churros el primer día del año, el roscón de Reyes sin frutas de esas que no le gustan a nadie. El aperitivo, las tapas y más tapas con ese oro líquido entre medias. Las rabas de Santander, el vino tinto, el aceite de oliva. Es imposible nombrarlo todo. Es imposible nombrarlo todo. Pero lo más importante, es que España es cultura. España es Cartago. España es Roma. España es celta.

España soy yo. España eres tú

España resistió y recibió los regalos de los musulmanes. España es el país de María. De Santo Tomás y de San Francisco Javier. Lo más importante es que España fue el Imperio más grande de la historia bajo el manto de Isabel y Fernando. Con Carlos I y Felipe II en España, no se ponía el sol. Los héroes innombrables, la valentía, el martirio, el honor y la gloria. Rodrigo Díaz de Vivar, Blas de Lezo, Don Pelayo, los hermanos García Noblejas, Daoíz y Velarde, las Navas de Tolosa, Lepanto, el 2 de mayo, el país con más donantes del mundo, la nación con más misioneros del planeta.

España es el orgullo de sentirse catalán, cántabro, asturiano, vasco, gallego, castellano, levantino, balear, canario y andaluz. España son la piel de gallina y los pelos de punta con los que hablo ahora mismo. España soy yo. España eres tú”.



España

España es mucho más que un trozo de tierra. España es mi familia, mis hermanos mis amigos.. SIGUE LEYENDO...

"España no es sólo un trozo de tierra o los colores de una bandera. España es mi familia, mis padres que sudaron sangre y lágrimas por mí, su trabajo, sus esfuerzos. Mis antepasados que lucharon por dejarnos una España mejor, mis abuelos y sus abuelos. Mis amigos, mis hermanos, el barrio en el que nací, el parque donde me tomé la primera cerveza o donde me tomé mi primer cubata. España, es esa sonrisa pícara, esos ojos verdes o negros, ese vacile y esa salsa marca de la casa que sólo tenéis vosotras. La alegría, la felicidad, la simpatía, la chulería madrileña, la gracia andaluza, los cojones del norte…

España son los Pirineos nevados, el Valle de Arán, la ciudad Condal, Barcelona al mar. España es el Atlántico de Galicia, un atardecer en finisterre, esa ‘musiquiña’ de una gallega poniéndote un blanco en frente del mar. España es un pincho y un paseo por San Sebastián. Es los campos de Castilla, la tierra que vio nacer nuestro idioma con el que ahora te pinto, querida patria. Castilla es la tierra del Cid Campeador, de las aventuras más leídas en el mundo entero, de hidalgos y molinos. Es esa tierra de cuyo nombre me quiero acordar. Es la tierra donde nacían los dioses de antaño, Extremadura, Pizarro, Cortés… España son las calas azul cristalino del Levante, de Valencia, de Murcia. El mar que baña las preciosas playas andaluzas. La cerveza en el chiringo frente al mar, el verde en Vizcaya, el plátano canario.

España es la Alhambra, la Giralda, la Almudena, la Gran Vía, las Catedrales de Santiago y de Burgos y de Córdoba, la Sagrada Familia, la Torre del Oro, el acueducto de Segovia, las ruinas romanas de Cartagena, la muralla de Ávila, las Hoces del río Duratón, el Ebro y el Tajo. La guitarra, el flamenco, la buena poesía, Quevedo, Góngora, Unamuno, Dalí, Picasso..

España es la tortilla de patata poco cuajada, la paella del Levante con poco guiso, el cocido madrileño, los churros el primer día del año, el roscón de Reyes sin frutas de esas que no le gustan a nadie. El aperitivo, las tapas y más tapas con ese oro líquido entre medias. Las rabas de Santander, el vino tinto, el aceite de oliva. Es imposible nombrarlo todo.

Es imposible nombrarlo todo. Pero lo más importante, es que España es cultura. España es Cartago. España es Roma. España es celta. España resistió y recibió los regalos de los musulmanes. España es el país de María. De Santo Tomás y de San Francisco Javier. Lo más importante es que España fue el Imperio más grande de la historia bajo el manto de Isabel y Fernando. Con Carlos I y Felipe II en España, no se ponía el sol. Los héroes innombrables, la valentía, el martirio, el honor y la gloria. Rodrigo Díaz de Vivar, Blas de Lezo, Don Pelayo, los hermanos García Noblejas, Daoíz y Velarde, las Navas de Tolosa, Lepanto, el 2 de mayo, el país con más donantes del mundo, la nación con más misioneros del planeta. España es el orgullo de sentirse catalán, cántabro, asturiano, vasco, gallego, castellano, levantino, balear, canario y andaluz. España son la piel de gallina y los pelos de punta con los que hablo ahora mismo. España soy yo. España eres tú”


Facebook - Javier González (@javinambauan) https://www.facebook.com/javinambauan
https://www.cope.es/actualidad/espana/noticias/video-viral-que-bonita-eres-espana-que-emociona-todo-pais-20191012_518272?fbclid=IwAR1rjdyPl9E5trc7heEdt5maDtFR0fwjn3FGL9LPPp6elpERPipG0BO1KMY

Soy el caminante

"Algún día en cualquier parte, en cualquier lugar indefectiblemente te encontrarás a ti mismo, y ésa, sólo ésa, puede ser la más feliz o la más amarga de tus horas." (Pablo Neruda)

Hoy salí de esa cárcel, llamada “miedo”, hoy me di la libertad de desatar el pasado y atreverme a vivir el presente, rompí unas cadenas tan pesadas que no me dejaban avanzar, llamadas “lamentos”, deje de alimentarme con rencores pero hice algo más importante otorgue el perdón, la decisión más importante de todas…

Me perdoné a mí mismo...

La soledad a veces es tan necesaria, es como un analgésico te calma dolores, te sana el alma, ya que bajo el cuidado y el trato diario contigo, en medio de ese silencio es que aprendes a conocerte, es que escuchas tu voz, es que analizas como estas llevando el timón de tu barco, si eres un buen capitán o un simple pasajero a bordo que se deja arrastrar hacia donde la corriente lo dirige.

"Deja ya de engañarte. Eres la causa de ti mismo, de tu tristeza, de tu necesidad, de tu dolor, de tu fracaso o de tus éxitos, alegría y paz." (Jorge Santamaría)

De tu actitud depende tu vida. La vida es una aventura y solo aquel que se atreve la vive como tal, no trates de pensar en un futuro e inquietarte por el mañana, mejor vive tu presente sin temor.

Hoy desempolvé recuerdos, y tomé el libro llamado aprendizaje, solté un par de lágrimas porque a pesar de la armadura tan pesada que cargaba, el corazón aún pudo sentir, solté la duda, deje ir la ansiedad, tome una maleta y cargue mi presente, lo llene de sueños, de alegría, de pasión y le inyecté prudencia, cargue el valor, empaqué la perseverancia, pero dentro de esa maleta encontré algo con más valor que todo ello…

ME ENCONTRÉ A MÍ MISMO...

"Algún día en cualquier parte, en cualquier lugar indefectiblemente te encontrarás a ti mismo, y ésa, sólo ésa, puede ser la más feliz o la más amarga de tus horas." (Pablo Neruda)

Filmy do nauki hiszpańskiego | español

Uczysz się hiszpańskiego i szukasz filmów bądź seriali, które pomogą Ci udoskonalić umiejętność słuchania ze zrozumieniem? Na stronie movieway.pl znajdziesz opisy i recenzje polecanych filmów. 

Lista hiszpańskojęzycznych filmów w linku artykułu: https://www.movieway.pl/filmy-do-nauki-hiszpanskiego/

Świetną opcją są też miniseriale, które również pozwalają na głębszą integrację ze światem przedstawionym i zaangażowanie emocjonalne, a tym samym silniej wprowadzają w pewną stylistykę językową, z którą możemy się osłuchać.

W tym artykule w pierwszym linku lista filmów pełnometrażowych, a  seriale i miniseriale znajdziecie tutaj poniżej na stronie.

Link: https://www.movieway.pl/seriale-do-nauki-hiszpanskiego/

O kolejności filmów czy seriali decyduje ocena autorki tych produkcji. Lista będzie uzupełniana wraz z jej kolejnymi seansami. Filmy i seriale do nauki hiszpańskiego | hiszpański. 

Los nombres | imiona

Hiszpańskie imiona męskie: tłumaczenie. Polskie odpowiedniki.  Wiele hiszpańskich imion męskich można przetłumaczyć na język polski i odwrotnie. Jak brzmią imiona hiszpańskie po polsku?

Adam – Adán

Adrian – Adrián

Aleksander – Alejandro

Andrzej – Andrés

Antoni – Antonio

Arkadiusz – Arcadio

Artur – Arturo

Bartłomiej, Bartosz – Bartolomé

Benedykt – Benedicto

Błażej – Blas

Cezary - César

Silencio... | Cisza ...

Nos hemos acostumbrados al ruido, tanto externo como al producido por nuestros pensamientos.  Debemos empezar a cultivar el silencio, no solo pausando de vez en cuando el constante palabreo,  sino saliendo de la mente e instalandonos en nuestros sentidos, hablar menos pero escuchar, ver y sentir mas. 

Asi es como la cualidad de  nuestro silencio interior, empieza a  impregnar cualquier cosa que llevemos  a cabo.  Puede que esto haga que algunos nos sintamos poco confortables, porque estamos acostumbrados al ruido. Si es asi, resulta recomendable entonces buscar a aquellos que puedan resonar contigo en tu silencio y que tambien  disfruten  de tu soledad. 

Si llegas al silencio, habras llegado tambien a la morada del SER, habras escuchado la bella melodia del Universo que palpita  al ritmo de tu  corazon y sabras lo que en verdad significa Dios, Verdad y Sabiduria... 



Vos sos | Ty jesteś

Język hiszpański w Argentynie (tu mówią nie español, lecz castellano, kastylijski, co historycznie jest w sumie prawidłowe) ma pewne cechy różniące go od oryginalnej iberyjskiej wersji, ale dość szybko można zaadoptować się do tych odmienności. 

Wynikają one  z zachowania pewnych elementów gramatyki z czasów kolonialnych oraz przekształceń, jakie dokonały się pod wpływem ojczystych języków emigrantów, a więc głównie włoskiego. 

🇦🇷 👉 To, co najbardziej uderza uczącego się hiszpańskiego z Europy, to zupełnie inna wymowa „ll” i „y”, zamiast „j” usłyszeć można dźwięk podobny do „szi”. 

Zatem gdy ktoś przedstawia się i mówi „yo me llamo …” (nazywam się…), usłyszymy „szio me sziamo”. 

Trzeba przestawić się na taki odbiór, żeby zrozumieć, że „plaszia” to playa (plaża), a „kaszie” to calle (ulica). 

Miękka wymowa tych spółgłosek sprawia, że dla wielu osób argentyński hiszpański brzmi lżej, ale uwaga, trzeba wiedzieć, że tak nie mówi się w całej Argentynie, i na przykład w Puerto Iguazú obowiązuje wersja z „j”. Argentyna jest jednym z największych państw kontynentu południowoamerykańskiego i wymowa w zależności od regionu jest inna od wersji z Buenos Aires.