Complemento directo | objeto directo

Zaimki osobowe w funkcji dopełnienia bliższego zastępują rzeczowniki w funkcji biernika (kogo?, co?) i dopełniacza (kogo?, czego?).

W poniższej tabeli przedstawione są zaimki osobowe, których używamy w funkcji dopełnienia bliższego:

Zaimki przedstawione w tabelce powyżej odpowiadają polskiemu biernikowi, czyli odpowiadają na pytanie kogo? co?

Qué, cuál, cuáles

Zaimków pytających  qué, cuál, cuáles używa się w odmiennych kontekstach. I tak:

👉 Zaimka pytającego qué (co) używamy, kiedy chcemy wyrazić definicję lub klasyfikację czegoś. 

¿Qué son las rancheras? Una música típica mexicana. (definicja)

¿Qué es el mate? (z czasownikiem) – co to jest mate? 

Es una infusión que se bebe en Uruguay, Paraguay y Argentina - definicja.

💬 Qué może poprzedzać zarówno czasownik:  ¿Qué haces?  Co robisz? . Qué + czasownik - w tym przypadku zaimek qué tłumaczony jest jako co:

¿Qué quieres, un bocadillo o algo para beber? Co chcesz, kanapkę czy coś do picia?

¿Qué prefieres, estudiar o trabajar? Co wolisz, uczyć się czy pracować?

¿Qué quieres hacer? Co chcesz robić?

¿Qué es más rápido, un coche o una moto? Co jest szybsze, samochód czy motor?

Hay, había, hubo y está

Hay czy está? Dzisiaj odpowiemy sobie, jak używać słów „hay” i „está” i czym te słowa się różnią. Trudność, którą ma wiele osób polega na tym, że oba słowa możemy przetłumaczy na „jest” np.

Hay una botella en la mesa – Na stole jest butelka (dosł. jest butelka na stole)

La botella está en la mesa. – butelka jest na stole.

Po dzisiejszej lekcji, kiedy przyjdzie Wam wybierać między „hay” i „está”, mam nadzieję, że z powodzeniem będziecie mogli powiedzieć: „no hay problema – nie ma problemu.”   

HAY

Słowo „hay” znaczy „jest / znajduje się” i jest odmienioną formą słowa „haber”. Zwróćcie uwagę, że zarówno w słowie „haber” jak i jego odmienionej formie „hay” nie wymawiamy literki „h” – bo w hiszpańskim tej literki w ogóle się nie wymawia. 

Los números y sus nombres

Matemáticas. Los números y sus nombres. ¿Cuáles son los nombres de los números?

Cada uno de los números cuenta con un nombre único que se define de acuerdo con el número de unidades, decenas, centenas, millares, etc. que contengan.

Siendo así, los números de dos cifras terminados en 0, en general, acaban en “enta”: cuarenta, cincuenta, etc., con las excepciones de 10 y 20, que se escriben diez y veinte respectivamente; y el 30 con una variante en su terminación treinta. Mientras que en el grupo de los que no terminan en 0 se forman de las siguientes maneras:

Si son mayores a 30 se construye así: decena + y + unidades, Por ejemplo:

Si son menores se fusiona, en una palabra, por ejemplo 17, es diecisiete.

Czasowniki: ser, estar i haber

Czasowniki: ser, estar i hay - charakterystyka, odmiana, przykłady użycia. W języku hiszpańskim większość czasowników odmienia się regularnie. Jednak najważniejsze czasowniki jak ser (być), estar (być, znajdować się) czy tener (mieć) odmieniają się nieregularnie – ich form należy nauczyć się na pamięć.

Czasowniki ser i estar

Język hiszpański posiada dwa czasowniki, które przetłumaczymy za pomocą polskiego być. Są to ser oraz estar. Używa się ich w odniesieniu do różnych sytuacji. 

Czasownika ser używa się dla określenia cechy lub stanu niezmiennego, stałego, natomiast estar określa sytuację lub stan przejściowy, chwilowy.