Pronombres posesivos | zaimki dzierżawcze

Pronombres posesivos | zaimki dzierżawcze

Jaka jest funkcja zaimków dzierżawczych? Mówiąc w skrócie pozwalają nam one wyrazić przynależność danej rzeczy lub przedmiotu. Inaczej mówiąc, zaimków dzierżawczych używamy, gdy chcemy opisać, do kogo coś lub ktoś należy.

W języku hiszpańskim podobnie jak w języku polskim miejsce zaimków w zdaniu jest przed rzeczownikiem. Należy pamiętać, że uzgadnia się je z liczbą i rodzajem rzeczownika. Czyli zaimki dzierżawcze w języku hiszpańskim uzgadniają się z rodzajem i liczbą rzeczownika, który określają.

To ważne, ponieważ w języku polskim obowiązują inne reguły, a mianowicie forma zaimka uzgadnia się z posiadaczem, a nie posiadaną rzeczą. Po drugie, zaimki dzierżawcze w języku polskim odmieniają się przez przypadki, rodzaje i liczby. W języku hiszpańskim jest to zagadnienie dużo prostsze.

Jak wiemy, zaimki dzierżawcze w języku polskim, odmieniamy przez przypadki. Dlatego tych przykładów, może być więcej i na przykład „mi” możemy przetłumaczyć też jako mojego, mojemu, moim.

Z pewnością, język hiszpański jest dużo prostszy, bo uczymy się tylko jednej formy. Oprócz tego kolejna różnica to rodzaj. W języku polskim mamy trzy rodzaje: męski, żeński i nijaki. Dlatego w pierwszym przykładzie mamy mój, moja i moje. Sprawdźmy to na przykładach:

Mi padre – mój tata
Mi prima – moja kuzynka
Mi escritorio – moje biurko

W języku hiszpańskim podobnie jak w języku polskim miejsce zaimków w zdaniu jest przed rzeczownikiem. Należy pamiętać, żeby uzgodnić je przede wszystkim z liczbą i rodzajem rzeczownika.

Liczba pojedyncza zaimków dzierżawczych + rzeczownik w liczbie pojedynczej:

mi – mój, moja, moje
tu – twój, twoja, twoje
su – jego, jej, pana, pani
nuestro/nuestra – nasz, nasza
vuestro/vuestra – wasz, wasza
su – ich, panów, pań, państwa

Mis hermano es guapo. – Mój brat jest przystojny.
Mi hermana es guapa – Moja siostra jest ładna.
Tu amigo es español – Twój przyjaciel jest Hiszpanem.
Tu amiga es española – Twoja przyjaciółka jest Hiszpanką.

Su hermano — jego, jej brat

Liczba mnoga zaimków dzierżawczych + rzeczownik w liczbie mnogiej:

mis – moi, moje
tus – twoi, twoje
sus – jego, jej, pana, pani
nuestros/nuestras – nasi, nasze
vuestros/vuestras – wasi, wasze
sus – ich, panów, pań, państwa

Mis hermanos son guapos. – Moi bracia są przystojni.
Mis hermanas son guapas. – Moje siostry są ładne.
Tus amigos son españoles. – Twoi przyjaciele są Hiszpanami.

Tus amigas son españolas. – Twoje przyjaciółki są Hiszpankami.

Sus hermanos -  jego, jej bracia 

Jak widać w tabelce, musimy uzgodnić rodzaj rzeczownika przy nuestro i vuestro w liczbie pojedynczej oraz w liczbie mnogiej przy nuestros, vuestros. Jako przykład przyjrzyj się poniższym zdaniom:

Nuestro hijo – nasz syn
Nuestra hija – nasza córka
Nuestros hermanos – nasi bracia
Nuestras hermanas – nasze siostry

ZAIMKI DZIERŻAWCZE PRZED RZECZOWNIKIEM

Zastępują rodzajnik, by określić posiadanie: el perro – mi perro mój pies

 mi, tu, su zgadzają się z rzeczownikiem tylko w liczbie mi hermano, mi hermana – mój brat, moja siostra / mis hermanos, mis hermanas – moi bracia, moje siostry

 nuestro, vuestro zgadzają się i w liczbie, i w rodzaju nuestro hermano, nuestra hermana – nasz brat, nasza siostra

 gdy fakt posiadania jest oczywisty, nie używamy zaimka dzierżawczego! Me lavo el pelo. Nie: Me lavo mi pelo. Myję włosy. Ponte la chaqueta. Nie: Ponte tu chaqueta. Włóż kurtkę

 w przypadku zaimka su może zaistnieć niejasność; zaimek ten może oznaczać: jego, jej, swój, ich. Możemy wtedy dodać np. de él: Es su casa (la de él).

Przyimek de pełniący funkcję zaimka dzierżawczego, gdy wyrażamy przynależność np.: 

la casa de él  = su casa - jego dom
el libro de ella = su libro - jej książka 

Inne przykłady: https://hispanico-info.blogspot.com/2023/08/gramatica.html#more