Język hiszpański w Argentynie (tu mówią nie español, lecz castellano, kastylijski, co historycznie jest w sumie prawidłowe) ma pewne cechy różniące go od oryginalnej iberyjskiej wersji, ale dość szybko można zaadoptować się do tych odmienności.
Wynikają one z zachowania pewnych elementów gramatyki z czasów kolonialnych oraz przekształceń, jakie dokonały się pod wpływem ojczystych języków emigrantów, a więc głównie włoskiego.
🇦🇷 👉 To, co najbardziej uderza uczącego się hiszpańskiego z Europy, to zupełnie inna wymowa „ll” i „y”, zamiast „j” usłyszeć można dźwięk podobny do „szi”.
Zatem gdy ktoś przedstawia się i mówi „yo me llamo …” (nazywam się…), usłyszymy „szio me sziamo”.
Trzeba przestawić się na taki odbiór, żeby zrozumieć, że „plaszia” to playa (plaża), a „kaszie” to calle (ulica).
Miękka wymowa tych spółgłosek sprawia, że dla wielu osób argentyński hiszpański brzmi lżej, ale uwaga, trzeba wiedzieć, że tak nie mówi się w całej Argentynie, i na przykład w Puerto Iguazú obowiązuje wersja z „j”. Argentyna jest jednym z największych państw kontynentu południowoamerykańskiego i wymowa w zależności od regionu jest inna od wersji z Buenos Aires.
🇦🇷 👉 Druga charakterystyczna różnica to stosowanie zaimka vos zamiast tú (ty) i inna odmiana czasowników w czasie teraźniejszym w tej osobie.
W zasadzie jest ona znacznie prostsza niż w iberyjskiej wersji – w miejsce ostatniej litery r w bezokoliczniku wstawia się s i dodaje akcent na ostatniej sylabie.
Zatem „ty mieszkasz w Polsce” to „vos vivís en Polonia” (w Hiszpanii napisaliby „tú vives en Polonia”), a „ty mówisz po polsku” to „vos hablás polaco” („tú hablas polaco”).
🖋️ 👉 W niektórych krajach Ameryki Łacińskiej (Argentynie, Urugwaju, Paragwaju, Ameryce Środkowej), zaimek osobowy vos używany jest zamiast tú .
Formą czasownika jest druga osoba liczby pojedynczej (czasowniki kończące się na -ir mają formę -ís); akcent w wyrazie pada na ostatnią sylabę.
| tú | vos | |
| hablar | | hablas | hablás |
| comer | | comes | comés |
| vivir | | vives | vivís |
Temat czasowników, których samogłoska znajdująca się w temacie zwykle zmienia się, pozostaje taki sam, jak w bezokoliczniku.
| tú | vos | |
| decir | | dices | decís |
| querer | | quieres | querés |
| poder | | puedes | podés |
🇦🇷 👉 Jedynym wyjątkiem od reguły jest odmiana czasownika ser (być).
Używana forma dla vos (ty) to sos (jesteś), tak więc „ty jesteś z Argentyny” to „vos sos de Argentina” (a nie Iberyjska „tú eres de Argentina”). Zatem ,,jesteś" to w Argentynie ,,sos".
Na szczęście, dobra wiadomość, nie ma potrzeby szybkiej nauki takiej odmiany. Możemy spokojnie posługiwać się wersją europejską i będziemy też zrozumiani.
🇦🇷 👉 Ciekawe jest też, że nie stosuje się zwrotów w drugiej osobie liczby mnogiej - vosotros.
Zamiast tego używa się formy, która w Hiszpanii przewidziana jest dla zwrotów grzecznościowych:
ustedes (państwo) + czasownik w trzeciej osobie liczby mnogiej, czyli np.:
arg. „ustedes hablan polaco” – „państwo mówią po polsku”, a nie iber. „vosotros habláis polaco” – „wy mówicie po polsku”.
Na początku można nie być tego świadomym i nawet zastanawiać się, dlaczego Mario i Laura zwracają się do nas per państwo, zamiast na per wy skoro jesteśmy rodziną. A wyjaśnienie jest jak wyżej.
Argentyńczycy z regionu Buenos Aires nazywają też niektóre rzeczy inaczej niż Hiszpanie.
Na przykład truskawka to frutilla („frutiszia”), a nie fresa (można się o tym przekonać zamawiając w Buenos Aires lody o smaku truskawkowym), basen to pileta, a nie piscina, na autobus mówi się colectivo, micro lub ómnibus (w Hiszpanii - autobús), a na komputer computadora (ordenador). Ziemniak to papa, a nie patata, z kolei walizka to valija, a nie maleta.
