Pronombres de objeto directo

Pronombres de objeto directo to zaimki dopełnienia bliższego. Mogą one zastępować rzeczownik nieżywotny lub żywotny (osobowy) nazywający osobę lub rzecz, której czynność bezpośrednio dotyczy.

W zależności od rodzaju i liczby rzeczownika używamy:

lo	zastępuje rzeczownik liczby pojedynczej rodzaju męskiego; występuje też w znaczeniu to
la	zastępuje rzeczownik liczby pojedynczej rodzaju żeńskiego
los	zastępuje rzeczownik liczby mnogiej rodzaju męskiego
las	zastępuje rzeczownik liczby mnogiej rodzaju żeńskiego

Musimy pamiętać, że rodzaj rzeczownika jest często różny w języku polskim i hiszpańskim. Zawsze należy zwracać uwagę na rodzaj w języku hiszpańskim i do niego dopasować zaimki. Tak jest w przypadku słowa obraz olejny, który po hiszpańsku ma rodzaj żeński – una pintura al óleo. Dlatego napiszemy:

¿Te gusta esta pintura? La compré en una subasta.

Podoba ci się ten obraz? Kupiłem go na pewnej licytacji / aukcji.

Możemy użyć też rzeczownika cuadro: ¿Te gusta este cuadro? Lo compré en una subasta.

Miejsce zaimków dopełnienia bliższego w zdaniu

W zdaniu zaimki te występują przed czasownikiem, np.

Lo tengo.

Mam to.

Wyjątkiem jest tryb rozkazujący, np.

Ponlo aquí.

Połóż to tutaj.

Zauważ, że zaimek jest wtedy połączony z czasownikiem.

Jeśli w zdaniu występują dwa czasowniki, np. poder / tener que / querer + drugi czasownik w bezokoliczniku; estar + drugi czasownik w formie gerundio itp., zaimek możemy wstawić przed całym wyrażeniem lub połączyć z drugim czasownikiem, np.:

Lo estoy limpiando. / Estoy limpiándolo.

Myję go (np. samochód – zaimek występuje albo przed czasownikami, albo po drugim czasowniku i jest z nim połączony).

¿Lo puedes traer aquí? / ¿Puedes traerlo aquí?

Możesz to tutaj przynieść?

Czasowniki i dopełnienie bliższe

Czasowniki często używane z objeto directo to:

ver	zobaczyć
llamar	zadzwonić do
conocer	znać, poznać
querer	kochać
necesitar	potrzebować
mandar	wysłać
despertar	obudzić
llevar	zawieźć
acercar	podwieźć
recoger	odebrać
escuchar	słuchać
seguir	iść za kimś, śledzić
saludar	przywitać
visitar	odwiedzić
buscar	poszukać
invitar	zapraszać
dejar	rzucić
felicitar	złożyć życzenia
besar	pocałować
aguantar	znosić

Zaimki dopełnienia bliższego odnoszące się bezpośrednio do osoby

Zaimki dopełnienia bliższego odnoszące się bezpośrednio do osoby, o której mówimy, są następujące:

me quiere	kocha mnie
te quiero	kocham ciebie
lo/le quiero	kocham jego
la quiero	kocham ją
nos quiere	kocha nas
os quiero	kocham was
los quiero	kocham ich
las quiero	kocham je

Przyjrzyjmy się im w zdaniach:

Quiero a mis hijos. Los quiero mucho.

Kocham moje dzieci. Kocham je bardzo.

¿Puedes acercarme al centro? Tengo mucha prisa.

Czy możesz podwieźć mnie do centrum? Bardzo się śpieszę.

¿Nos puedes dejar en paz?

Czy możesz zostawić nas w spokoju?

Zauważ, że w funkcji dopełnienia bliższego dotyczącego 3. os. lp. rodzaju męskiego él, możemy użyć zaimka lo lub le. Ten drugi jest wynikiem procesu zwanego leísmo, czyli użycia zaimka dopełnienia dalszego le do określania dopełnienia bliższego dotyczącego rzeczowników osobowych. Dawniej tylko forma lo była akceptowana. Obecnie obie formy lo i le dla osoby él są akceptowane, a w niektórych regionach zaimek le jest używany w funkcji dopełnienia bliższego nawet częściej niż lo.

W odniesieniu do rodzaju żeńskiego używamy zaimka la. W poniższych przykładach użycie a wynika z tego, że czasownik conocer łączy się z tym właśnie przyimkiem i gdy określamy osobę, o której mówimy, stawiamy go przed rzeczownikiem.
Mówimy:

La conozco.

Znam ją.

Conozco a Luz.

Znam Luz.

A Luz la conozco bien.

Luz znam dobrze (w tym przypadku chcemy uwydatnić to, o kim mówimy, dlatego używamy zarówno rzeczownika, jak i zaimka).

A w formie przeczącej zapiszemy:

No conozco a Luz.

Nie znam Luz.

A Luz no la conozco.

Luz nie znam (gdy chcemy uwydatnić to, o kim mówimy, w takim szyku zdania używamy zarówno dopełnienia (Luz), jak i zaimka dopełnieniowego (la).

No la conozco.

Nie znam jej.

Pronombres de objeto directo – zaimki dopełnienia bliższego ¡Hora de práctica!

Widzę, że masz kartę. Ja ją mam w domu. Veo que tienes la tarjeta. Yo la tengo en casa. 

Ja (to) wiem. Ty tego nie wiesz? Yo lo sé. ¿Tú no lo sabes? 

Strażnicy otwierają drzwi. Otwierają je rano. Los guardias abren la puerta. La abren por la mañana. 

Zostaw mnie w spokoju. Déjame en paz. 

Podobają mi się te spodnie. Przymierzę je (sobie). Me gustan estos pantalones. Me los voy a probar. Kocham mojego męża. Kocham go bardzo. Quiero a mi marido. Lo quiero mucho. 

Posłuchaj mnie. Musisz iść za nimi. Escúchame. Tienes que seguirlos. 

Jeszcze masz swój samochód czy już go sprzedałeś? ¿Todavía tienes tu coche o ya lo has vendido?

_________________

Kiedy używamy zaimków dopełnienia bliższego? Zaimki dopełnienia bliższego zastępują rzeczownik nieżywotny lub żywotny (osobowy) nazywający osobę lub rzecz, której czynność bezpośrednio dotyczy. 

Gdzie postawić zaimek dopełnienia bliższego? W zdaniu zaimki te występują przed czasownikiem. Wyjątek stanowią zdania rozkazujące, w których zaimek przyklejamy do czasownika –  Déjame (Zostaw mnie), a także zdania z dwoma czasownikami – wtedy albo stawiamy zaimek przed całym wyrażeniem albo doczepiamy do czasownika, np. ¿Los puedes despertar? / ¿Puedes despertarlos? (Czy możesz ich obudzić?).

______________________

Więcej: https://prestonly.com/pl/pronombres-objeto-directo-dopelnienie-blizsze/