Przedstawia też w trybie Modo Subjuntivo nazywanym trybem łączącym czas Presente de Subjuntivo – czas teraźniejszy trybu łączącego, który opisuje czynność równoczesną lub późniejszą względem momentu mówienia; występuje w zdaniu podrzędnym, gdy czasownik zdania głównego jest w czasie teraźniejszym lub przyszłym. Czas prosty – tworzony przez dodanie końcówek osobowych do tematu czasownika.
Condicional / Potencial to tryb warunkowy, gdzie Condicional Imperfecto / Simple – tryb warunkowy prosty - wyraża przypuszczenie odnoszące się do teraźniejszości lub przyszłości oraz opisuje czynność przyszłą względem czynności przeszłej (np. „Powiedział, że wróci”.). Czas prosty – tworzony przez dodanie końcówek osobowych (jednakowych dla wszystkich koniugacji) do bezokolicznika, jak w tabeli wyżej.
Condicional / Potencial Perfecto / Compuesto – tryb warunkowy złożony - wyraża przypuszczenie w zdaniach odnoszących się do przeszłości oraz niepewność wobec przeszłych zdarzeń. Czas złożony – tworzony przez połączenie czasownika posiłkowego haber w czasie Condicional Imperfecto z formą Participio danego czasownika.
Pamiętajmy, że końcówki w Futuro Simple (przyszły) i Condicional Simple (t. warunkowy) są dodawane do bezokolicznika formy czasownika. Bezokolicznik to nieosobowa forma czasowników, nie przedstawia gramatycznych odmian, słowa z końcówkami -ar, -er, ir.
Czasowniki nieregularne - verbos irregulares
Pretérito Indefinido de Indicativo – czas przeszły prosty trybu oznajmującego opisuje czynność zakończoną, wykonaną w czasie, który już upłynął, np. wczoraj, w zeszłym tygodniu itp. oraz czynności jednorazowe, następujące po sobie. Czas prosty – tworzony przez dodanie końcówek osobowych do tematu czasownika. W powyższej tabeli czasowniki nieregularne.
Pamiętaj natomiast, że Futuro Imperfecto / Simple de Indicativo – czas przyszły prosty trybu oznajmującego opisuje czynność przyszłą oraz wyraża także niepewność lub przypuszczenie wobec faktu obecnego lub przyszłego. Uwaga! Czas prosty – tworzony przez dodanie końcówek osobowych (jednakowych dla wszystkich koniugacji) do bezokolicznika.
Tabelka. Najważniejsze czasy języka hiszpańskiego
Powyższa tabela przedstawia najważniejsze czasy języka hiszpańskiego wraz z przykładami. Tabela została zaprojektowana w sposób przejrzysty i łatwy do zrozumienia, dzięki czemu jest przydatnym narzędziem dla każdego, kto uczy się tego języka lub chce odświeżyć swoją wiedzę.
Tabela składa się z czterech kolumn: Czas, nazwa, opis oraz przykłady. W pierwszej kolumnie znajdują się czasy języka hiszpańskiego, natomiast w pozostałych trzech kolumnach umieszczono informacje dotyczące każdego z czasów.
Czas teraźniejszy (Presente) jest pierwszym czasem wymienionym w tabeli. Jest to czas, który wyraża czynność, która odbywa się obecnie lub jest zwykłą prawdą. Przykładem zdania z wykorzystaniem tego czasu jest „Yo estudio español” (Uczę się hiszpańskiego).
Następnym czasem na liście jest Pretérito perfecto, czyli czas przeszły dokonany. Jest to czas, który wyraża czynność zakończoną w przeszłości, która ma związek z teraźniejszością. Przykładem zdania z wykorzystaniem tego czasu jest „He hablado con mi amigo” (Rozmawiałem z moim przyjacielem).
Trzeci czas to Pretérito indefinido, czyli czas przeszły prosty. Wyraża on czynność zakończoną w przeszłości bez związku z teraźniejszością. Przykładem zdania z wykorzystaniem tego czasu jest „Ayer estudié español” (Wczoraj uczyłem się hiszpańskiego).
Czas przeszły prosty Pretérito indefinido trybu oznajmującego opisuje czynność zakończoną, wykonaną w czasie, który już upłynął, np. wczoraj, w zeszłym tygodniu itp. oraz czynności jednorazowe, następujące po sobie. Czas prosty – tworzony przez dodanie końcówek osobowych do tematu czasownika.
Kolejnym czasem jest Pretérito imperfecto, czyli czas przeszły niedokonany. Wyraża on czynność, która miała miejsce w przeszłości, ale bez określenia, czy została zakończona czy nie. Przykładem zdania z wykorzystaniem tego czasu jest „Cuando era joven, estudiaba español” (Kiedy byłem młody, uczyłem się hiszpańskiego).
Pretérito pluscuamperfecto, czyli czas przeszły zaprzeszły, jest piątym czasem na liście. Wyraża on czynność zakończoną wcześniej niż inna czynność z przeszłości. Przykładem zdania z wykorzystaniem tego czasu jest „Había estudiado español antes de mudarme a España” (Uczyłem się hiszpańskiego przed przeprowadzką do Hiszpanii).
Kolejnym czasem jest Futuro, czyli czas przyszły. Wyraża on czynność, która odbędzie się w przyszłości. Przykładem zdania z wykorzystaniem tego czasu jest „Estudiaré español el próximo año” (Będę uczyć się hiszpańskiego w przyszłym roku).
Futuro Imperfecto / Futuro simple de indicativo – czas przyszły prosty trybu oznajmującego opisuje czynność przyszłą oraz wyraża także niepewność lub przypuszczenie wobec faktu obecnego lub przyszłego. Uwaga! Czas prosty – tworzony przez dodanie końcówek osobowych (jednakowych dla wszystkich koniugacji) do bezokolicznika.
Futuro perfecto, czyli czas przyszły dokonany, jest siódmym czasem na liście. Wyraża on czynność, która zostanie zakończona w przyszłości przed inną czynnością. Przykładem zdania z wykorzystaniem tego czasu jest „Habré estudiado español antes de mudarme a España” (Będę już umiał hiszpański przed przeprowadzką do Hiszpanii).
Przedostatnim czasem na liście jest Condicional, czyli czas warunkowy. Wyraża on czynność, która mogłaby się wydarzyć w przyszłości w pewnych warunkach. Przykładem zdania z wykorzystaniem tego czasu jest „Estudiaría español si tuviera más tiempo” (Uczyłbym się hiszpańskiego, gdybym miał więcej czasu).
Condicional / Potencial to tryb warunkowy, gdzie Condicional Imperfecto / Simple – tryb warunkowy prosty - wyraża przypuszczenie odnoszące się do teraźniejszości lub przyszłości oraz opisuje czynność przyszłą względem czynności przeszłej (np. „Powiedział, że wróci”.). Czas prosty – tworzony przez dodanie końcówek osobowych (jednakowych dla wszystkich koniugacji) do bezokolicznika,
Condicional / Potencial Perfecto / Compuesto – tryb warunkowy złożony - wyraża przypuszczenie w zdaniach odnoszących się do przeszłości oraz niepewność wobec przeszłych zdarzeń. Czas złożony – tworzony przez połączenie czasownika posiłkowego haber w czasie Condicional Imperfecto z formą Participio danego czasownika.
Ostatni, tryb rozkazujący, zwany również Trybem Imperatywnym, to czas, który służy do wydawania poleceń, rozkazów lub rad. W języku hiszpańskim ten czas występuje tylko w osobach drugiej (tj. ty, wy).
W trybie rozkazującym czasownik nie jest odmieniany, a jego forma jest taka sama dla wszystkich osób. Istnieją dwie formy trybu rozkazującego: afirmatywna i negatywna.
Forma afirmatywna jest stosowana do wydawania poleceń lub rozkazów pozytywnych, a negatywna – do wydawania poleceń lub rozkazów negatywnych.
Przykłady zdań w trybie rozkazującym afirmatywnym to:
¡Come la cena! (Zjedz obiad!)
¡Escucha la música! (Posłuchaj muzyki!)
¡Habla más despacio! (Mów wolniej!)
Przykłady zdań w trybie rozkazującym negatywnym to:
¡No comas tantos dulces! (Nie jedz tyle słodyczy!)
¡No hables con la boca llena! (Nie mów z pełną buzią!)
¡No salgas sin abrigo! (Nie wychodź bez płaszcza!)
Tabela czasów hiszpańskich nie uwzględnia trybu rozkazującego, ponieważ jest to czas specyficzny, którego nie da się zastosować do wyrażenia czasowych relacji. Tryb rozkazujący służy jedynie do wydawania poleceń i rozkazów w sposób bezpośredni, natomiast czas służy do wyrażania czasowych relacji między czynnościami.
Tabela jest bardzo pomocna dla osób uczących się języka hiszpańskiego, ponieważ umożliwia łatwe porównanie różnych czasów oraz pozwala na szybkie znalezienie przykładów ich użycia. Jest to również przydatne narzędzie dla nauczycieli, którzy mogą wykorzystać ją do przygotowania materiałów dydaktycznych i lekcji.
https://salut-hola.com/blog/tabelka-najwazniejsze-czasy-jezyka-hiszpanskiego/